Tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay tarafından dava zamanaşımı nedeniyle bozulması ve kamu davasının düşmesine karar verilmesi.
Özet: Tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanığın son suç tarihi olan 05.01.2011 ile temyiz inceleme tarihi arasında, lehe olan 7242 sayılı Kanun öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili maddelerince belirlenen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle bozulmuştur; yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumda, sanık hakkındaki kamu davası zamanaşımı nedeniyle düşürülmüştür.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/278 Esas, 2021/420 KararSUÇ : TefecilikHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaMahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:Sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerine uyan tefecilik suçunun, suç tarihine göre lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihi olan 05.01.2011 tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 11.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.