2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafilerinin temyiz başvurularını esastan reddederek bölge adliye mahkemesi hükmünü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını istinaf yoluyla onayan bölge adliye mahkemesi kararının temyizi üzerine, sanık müdafilerinin yetersiz delil, suç kastının bulunmaması, eksik inceleme, görevsiz mahkeme ve zararın giderilmesi için süre tanınmaması gibi gerekçelerle beraat talepli temyiz başvuruları, ilk derece mahkemesi ve istinaf kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, yeterli delillerle ve usulüne uygun şekilde hüküm kurulduğu anlaşıldığından reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17387 E.  ,  2025/20475 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/447 E., 2022/496 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezalandırılabilmesine yeter, kesin, inandırıcı yeterli delil bulunmadığına, suçtan yarar sağlama kastı ile hareket etmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, görevsiz mahkemede yargılama yapıldığına, zararı karşılayabilmesi için sanığa yeterli sürenin tanınmadığına, suça iştirak etmediğine, beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hatalı karar verildiğine, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, beraate hükmedilmesi gerektiğine" ilişkin olduğı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, adı geçen sanık hakkında tayin olunan ceza süresi itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.