Hırsızlık suçunda tekerrür uygulamasında yanlış esas alınan önceki hüküm hatasının, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek düzeltilip hükmün onanması kararı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan mahkumiyet alan sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun reddi kararını temyiz incelemesine almıştır. Yapılan incelemede, sanığın tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınan önceki cezasının yanlış belirlendiği, daha ağır bir cezanın dikkate alınması gerekirken daha hafif bir cezanın esas alındığı tespit edilmiştir. Ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı korunarak, tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın düzeltilmesi suretiyle, bölge adliye mahkemesinin diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan kararının düzeltilerek onanmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/18257 E.  ,  2025/20342 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1050 E., 2022/2453 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın ailesinin ihtiyacı sebebiyle söz konusu eylemleri gerçekleştirdiğine, suç kastının bulunmadığına, eylem ile verilen ceza arasında orantısızlık bulunduğuna, malın değerinin azlığı sebebiyle cezasında indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2/h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 8 yıl 16... gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de sonrasında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın doğru belirlenmesi karşısında bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2017/488 Esas, 2019/264 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 13.04.2021 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarihli ve 2015/1199 Esas, 2018/2015 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2017/488 Esas, 2019/264 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 13.04.2021 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarihli ve 2015/1199 Esas, 2018/2015 Karar sayılı ilâmına konu 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.