Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun bulunarak sanık temyiz itirazlarının reddedilmesiyle hükmün onanmasına karar verdi.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak sanığın adil yargılanma hakkı ihlali, soyut iddialarla hüküm kurulması, görgü tanığı ve kamera incelemesi eksikliği iddiaları ile sanık müdafiinin çelişkili beyanların sanık aleyhine değerlendirilmesi ve nitelikli hırsızlık şartlarının ispatlanmadığı yönündeki temyiz itirazları incelenerek, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı ve ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilmekle, tüm temyiz istemleri reddedilerek mahkumiyet kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/9189 E.  ,  2025/21149 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/559 E. 2025/120 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin, yargılamanın usulsüz olduğu, adil yargılanma ilkesine aykırı olduğu, soyut iddialarla hüküm kurulduğu, görgü tanığı olmadığı, kameraların incelenmediğine yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin, çelişkili beyanlar arasında sanığın aleyhinde tercih yapıldığı, aletle kilit açmak veya kilitlenmesini engellemek suretiyle işlenmesi nitelikli hâlinin gerçekleşmesinin ispatlanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.