Hırsızlık suçunda tekerrüre esas alınan ilamın hatalı tespiti nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesince düzeltilerek onanması.
Özet: Bölge adliye mahkemesinin sanık hakkındaki kararında, tekerrür uygulamasına esas alınan önceki hükmün suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle hukuka aykırılık tespit edilmiş; bu hata, 5271 sayılı kanunun 303. maddesi uyarınca, tekerrüre esas alınan ilamın başka bir kesinleşmiş hükümle değiştirilmesi suretiyle düzeltilmiş ve tarafların temyiz istemleri esastan reddedilerek hüküm düzeltilerek onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17832 E.  ,  2025/21206 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1235 E., 2023/843 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, "suçta tekerrüre esas alınan hükmün 13.09.2022 tarihinde kesinleştiği, temyiz incelemesine esas olan nitelikli hırsızlık suçunun suç tarihinin 05.11.2020 tarihi olduğu, suçta tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden önce işlendiği, tekerrüre esas alınan ilamın suçta tekerrür oluşturmadığına;" sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, "değer azlığına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarih, 2017/608 Esas, 2017/780 Karar sayılı ilâmının suç tarihinden sonra 13.09.2022 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin" kısımlar hükümden çıkartılarak yerine "Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/838 E., 2018/748 K. sayılı ilamında yer alan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilip, 08.11.2018 tarihinde kesinleşen 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına" karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.