Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından eksik inceleme iddialarına rağmen usul ve yasaya uygun bularak onanmasına karar verdi.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı sanık müdafiinin, dosyadaki delillerin müvekkilinin suç işlediğini ispat etmediği, eksik inceleme yapıldığı ve müştekilerin sanığın suçla ilgisinin bulunmadığını beyan ederek şikayetçi olmadıklarına dair iddialarla beraat talebini içeren temyiz başvurusunu değerlendirerek, ilk derece mahkemesinin kararında hukuka aykırılık veya isabetsizlik görmemiş, ileri sürülen temyiz nedenlerini yerinde bulmayarak, usul ve yasaya uygun bulduğu mahkûmiyet hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/8993 E.  ,  2025/17453 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/675 E., 2025/399 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin söz konusu mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya içinde yer alan belge ve bilgilerin tamamen ve somut olarak müvekkil sanığın suç işlediğini ispat edemediğine, bu hususta sanık müvekkili hakkında şüphe bulunmakta olduğuna, şüphenin müvekkili lehine değerlendirilmesi gerektiğine, müştekiler tarafından dosyaya sunulan 26.02.2019 tarihli belgede açıkça müvekkili sanığın suç ile ilgisinin olmadığını belirttiklerine, hatta suç nedeniyle her tür zararlarının karşılandığını ve müvekkil sanıktan herhangi bir şikâyetlerinin olmadığını açıkça beyan ettiklerine, mahkumiyet kararının bozulmasını, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.