Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında ilk derece beraatinin bozularak mahkumiyete çevrilen bölge adliye mahkemesi hükmünün 2. Ceza Dairesi tarafından temyiz istemlerinin reddiyle onanması.
Özet: Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ilk derece mahkemesinin beraat kararlarını kaldırıp mahkumiyet hükmü kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı yapılan temyiz başvurularında; delil yetersizliği, yetersiz araştırma, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık ve etkin pişmanlık gibi çeşitli savunma iddiaları dile getirilmiş; ancak yapılan incelemede kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak tüm temyiz nedenleri esastan reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/14583 E.  ,  2025/17455 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2248 E., 2024/2785 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları kaldırılarak
mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2023/2248 Esas, 2024/2785 Karar sayılı kararının sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272/3-a maddesinde yer verilen; hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nin temyiz isteminin, katılana ait bakkal dükkanının iş yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı araştırılmadan karar verildiğine, gerekçeli kararda suç tarihi, yeri ve zaman diliminin yazılmamasının hukuka aykırı olduğuna, yargılamaya konu eylemi iki arkadaşı ile birlikte gerçekleştirdiklerine, çok pişman ve vicdanen rahatsız olduğuna, katılanın mal zararını ödeyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu noktasında mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğine, müvekkilinin samimi ifadelerinin Bölge Adliye Mahkemesinde dikkate alınmadığına, önceden yapılan araştırmaların yeterince incelenmediğine, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraat kararının devamına karar verilmesi gerekirken mahkûmiyete dair verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kararın eksik araştırma sonucunda bir neticeye varılarak yeterli delil toplanmadan verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerekirken kararı veren istinaf mahkemesinin bu durumu göz önünde bulundurmayarak haksız ve adaletsiz şekilde karar verdiğine; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin, yargılama aşamasında toplanmasını istedikleri delillerin toplanmadığına, eldeki delillerle savunma yapmalarının beklendiğine, çelişkili tanık ifadelerine dayanılarak gerekçesiz bir şekilde müvekkili hakkında cezaya hükmolunduğuna, müvekkilinin karakolda verdiği ifadesinde ve yargılama boyunca üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiğine, dosya içerisinde başkaca bir delil yoksa sanığın samimi beyanına itibar edilmesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince isnat edilen suçu işlemediğinin kabul edilmesi gerektiğine, öncelikle müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde TCK 142/1'den hüküm kurulmasını, suça sürüklenen çocuğun lehine olan indirim uygulanabilecek tüm madde hükümlerinin uygulanmasını talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Germencik Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.