Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında verilen beraat kararını onadı, mağdure ve bakanlık vekilinin temyizlerini reddetti.
Özet: Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında bölge adliye mahkemesince beraat hükmü kurulması üzerine; mağdurenin şikayetçi olmaması sebebiyle mağdure vekilinin temyiz istemi reddedilirken, katılan bakanlık vekilinin somut delil bulunmasına rağmen verilen beraat kararının hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazı, incelenen dosyada hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilmiş ve sanığın beraat kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2302 E., 2019/463 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaBölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, sanık hakkında somut ve kesin deliller bulunmasına rağmen atılı suçlardan berat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi YönündenBölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşma sırasında on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.