Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda sanığın hukuki vasfının yanlış tayini ve haksız tahrik indirimi uygulanmaması nedeniyle istinaf kararının bozulması.
Özet: Yüksek Mahkeme, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını onayan bölge adliye mahkemesi hükmünü, sanığın fiile doğrudan müşterek fail olarak değil, oğluyla birlikte hareket ederek ona destek vermek, olay yerine getirmek ve olay sonrası uzaklaştırmak suretiyle "yardım eden" sıfatıyla iştirak ettiğinin gözetilmemesi ile eylemini oğlunun daha önce müşteki tarafından yaralanması nedeniyle gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı bulunması gerekçeleriyle bozmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1324 E., 2025/1834 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıSanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin sanık ve müdafiinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin bu karara karşı temyiz isteminin sanığın 02.05.20 25... .05.2025 tarihli dilekçeleri ile temyiz yoluna başvurma hakkından vazgeçtiğinden bahisle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.05.2025 tarihli ek kararı ile reddedildiği, red kararının sanık ve müdafiine 03.06.2025 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak sanık ve/veya müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadıkları anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Bursa 6. Ağır Mahkemesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/268 Esas, 2024/477 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1324 Esas, 2025/1834 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suça iştirakının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.2.İzlenen kamera görüntülerine ve taraf beyanlarına göre, sanık ...'nin kasten yaralama fiili üzerinde ortak hakimiyet kurduğuna ilişkin yeterli kesin delilin bulunmadığı ancak oğlu olan sanık ...'in yanına silah aldığını bildiği, ...'i olay yerine araç ile getirdiği, katılanı yaralayanın sanık ... olduğu, sanık ...'nin ise tabanca ile yaralama olayından hemen sonra belinden bıçak çıkarttığı ancak kullanmadığı, cebine geri koyduğu, suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında sanık ...'in yanında bulunarak ona destek verdiği, suçun işlenmesinden sonra da sanık ...'i olay yerinden uzaklaştırdığı, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 39/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca müşterek fail olarak cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Sanığın, eylemini 13.05.2020 tarihinde (Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/405 Esas, 2022/345 Karar sayılı ilâmı) katılanın, sanığın oğlu olan ....'ı av tüfeği ile organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralaması nedeniyle işlediği halde, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARGerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1324 Esas, 2025/1834 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Haksız tahrik konusundaki bozma nedeninin, temyiz istemi vazgeçme nedeniyle reddedilen sanık ...'e 5271 sayılı Kanun'un 306/1. maddesi gereğince SİRAYET ETTİRİLMESİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.