Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hapis Cezasına Yönelik Temyiz Başvurularının Reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesi Hükmünün Onanması Kararı.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda esastan reddedilerek onanmasının ardından, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve suç vasfına yönelik temyiz başvuruları Yargıtay tarafından değerlendirilmiştir; Yargıtay, mağdurun hayati tehlike arz eden yaralanmalarını dikkate alarak suçun unsurlarının oluştuğunu, yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunlukları teyit ederek, cezanın orantısız bulunması eleştirisi haricinde hukuka aykırılık tespit etmediğinden, temyiz istemlerini esastan reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/761 E., 2025/466 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararlarıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasıSanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 10.11.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/233 Esas, 2024/609 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/761 Esas, 2025/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; şüpheden uzak kesin ve inandırıcı net, somut ve soyut bir delil bulunmadığına, olayda kullanılan vasıtanın silah olduğu ele alındığında atılı suçun maddi unsurunun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1. Katılan hakkında düzenlenen adli raporda; karın sol üst kadran ve sol kol yan yüzde giriş deliği olduğu, batına geçerek iç organ lezyonuna neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğunun tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, 10 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin dosya kapsamı ile saptandığı, suçun unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR1.Sanık ... Müdafiiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 10.11.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,2.Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz İstemleri YönündenGerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/761 Esas, 2025/466 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.