Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık mahkumiyetinde uzlaşma ile düşen önceki kararın tekerrüre esas alınamayacağına hükmederek düzeltme yaptı.
Özet: Temyiz incelemesinde, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik itirazlar değerlendirilmiş; sanığın önceki adli sicil kaydında yer alan ve uzlaşma ile düşmüş bir dosyanın tekerrüre esas alınmasının hatalı olduğu belirlenmiş, bu nedenle yerel mahkeme kararındaki Türk Ceza Kanununun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm düzeltilerek çıkartılmış ve esasa ilişkin diğer yönleriyle hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/15057 E.  ,  2025/17515 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/408 E., 2024/627 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi hÂlde zarar gidermek istediğini beyan eden sanığa katılan zararını gidermek üzere süre verilmesi gerektiğine, ara kararla süre talebinin reddedildiğine, sanığın gayet samimi ve hayatın olağan akışına uygun olarak olayları anlattığına ve pişmanlığını dile getirdiğine sanık lehine zarar giderme nedeniyle uygulanabilecek lehine yasal hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 09.06.2016 karar tarihli, 2016/ 75... /550 Karar sayılı ilâmı uyarınca hükmedilen 7 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezasının TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu kararın 04.01.2021 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeniyle düştüğü, bu kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİYLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.