Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunu, sanık müdafiinin delil ve suç vasfı itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak, sanığın avukatsız ifadesinin hükme esas alınması, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmemesi ve suç vasfının hatalı belirlendiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanık hakkında yüklenen suçtan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek istinaf mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/18161 E.  ,  2025/20304 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1361 E., 2022/2665 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın polis merkezinde müdafisi olmadan vermiş olduğu ancak mahkeme önünde doğrulamadığı ifadesinin hükme esas aldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, kabul anlamına gelmemekle Mahkemenin suç vasfında yanılarak 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu yerine aynı Kanun’un 142/2-h maddesine göre hüküm kurduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikayetçiye yönelik eylemi sebebiyle yüklenen hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.