Yıkık dökük yerden tahta çalınması hırsızlık suçunda değer azlığı savunmasının reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Yüksek mahkeme, sanıkların yıkık bir yerden aldıkları az miktardaki tahta parçalarının hırsızlık suçunu oluşturmadığı ve değer azlığı hükmünün uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirmiş; ancak sanıkların katılana yönelik hırsızlık eylemlerine ilişkin kurulan hükümlerde hukuka aykırılık tespit etmeyerek, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin usul ve yasaya uygun kararını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/11248 E.  ,  2025/20298 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1755 E., 2021/2553 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, sanıkların yıkık dökük bir yerden 3-5 tahta parçasını almalarının suç olduğunu düşünemediklerine, değer azlığı nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.