Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı, eksik inceleme iddiasıyla yapılan temyiz başvurusunun Yargıtayca esastan reddedilerek istinaf hükmünün onanması.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan müvekkili hakkında eksik inceleme, yalnızca diğer sanığın beyanlarına dayanma ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık iddialarıyla verilen mahkumiyet kararının bozulması talebiyle yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilerek kesinleşen hükümde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik bulunmadığına karar vererek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddetmek suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararı onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16375 E.  ,  2025/20293 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1110 E., 2022/950 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkili olan sanık hakkında eksik inceleme ve araştırma ile, sadece diğer sanığın beyanlarına dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.