Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve somut delil bulunmadığı iddiaları, katılan vekilinin ise cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği talebiyle yaptığı temyiz başvuruları, ilk derece ve bölge adliye mahkemesince kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik tespit edilmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek mahkûmiyet kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/1810 E.  ,  2025/20288 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1701 E., 2024/2005 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak,
mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, teşebbüs aşamasında kaldığına, dosyada somut bir delilin bulunmadığına, kamu hizmeti aksamadığı halde ilgili madde nedeniyle artırım yapılmasının hatalı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.