Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık müdafiilerinin temyiz itirazlarını reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanıklar hakkında verilen kararın hukuka uygun olduğu kabul edilerek, sanık müdafilerinin suçun unsurlarının oluşmadığı, aracın teslim edildiği, zararın olmadığı, eylemin güveni kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve beraat veya lehe hükümlerin uygulanması talebiyle yaptıkları temyiz başvuruları reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet hükmü oybirliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/10625 E.  ,  2025/20277 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/734 E., 2025/1448 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin aracın teslim olduğu, zararın olmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, lehe indirim ile beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik, sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise suçun şartlarının olmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 155. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu nedenle düşme veya beraat kararı ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.