Yargıtay 2. Ceza Dairesi, ortak hakimiyet altındaki farklı mağazalardan yapılan hırsızlık eylemlerinin tek suç teşkil ettiğine dair BAM kararını onadı.
Özet: Sanık müdafiinin TCK 145. maddeye göre indirim yapılması talebiyle yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, iki ayrı mağazadan yapılan hırsızlık eyleminin ilk derece mahkemesince iki ayrı suç olarak kabul edilmişken, bölge adliye mahkemesince tek bir suç olarak değerlendirilerek verilen hükümde eksik ceza tayini yapılmış olsa da aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığı, hırsızlık suçundan kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın hukuka uygun bulunduğu gerekçeleriyle temyiz istemi reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/17863 E.  ,  2025/20533 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1786 E., 2022/2112 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suça konu eşyanın değerine göre sanık hakkında TCK'nın 145. maddeye göre indirim yapılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Ceza Genel Kurulunun 22.10.2019 tarih, 2019/13-13 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararında kabul edilen ilkelere yanlış anlam verilmek suretiyle ............ mağazalarının ayrı ayrı mağazalar olması, bu nedenle sanığın her iki mağazadan hırsızlığa konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde iki ayrı suç oluşacağı gözetilmeden, sadece her iki mağazanın sorumlusunun aynı kişi olması, ortak hakimiyet ve müşterek zilyetliğin bulunduğu kabulüne dayanarak Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarih ve 2020/397 Esas, 2021/1055 Karar sayılı kararında eylemin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu kabulüyle verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak, bir kez hırsızlık suçunun oluşacağı kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.