Hırsızlık, kredi kartının izinsiz kullanımı ve kazanılmış hak ilkeleri uyarınca verilen 3 yıl hapis cezasının temyiz itirazlarının reddedilerek onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak yeni bir hüküm tesis edilmesi üzerine, sanığın kredi kartının izinsiz kullanımı ve hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz istemi incelenmiş; bölge adliye mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, özellikle kazanılmış hak nedeniyle ceza infazına dair bir ayrıntının aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmadığı belirtilerek, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/7531 E.  ,  2025/20224 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1544 E., 2021/1346 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kredi kartının izinsiz kullanımının ve hırsızlık suçunun unsurlarının olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sonuç olarak 3 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın cezasının 3 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.