CMK 286/2-g uyarınca kasten yaralama beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddi ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda meşru savunma ve haksız tahrik iddialarının reddedilerek hükmün onanması.
Özet: Belgede, katılan vekilinin birden fazla sanık hakkındaki kasten yaralama suçundan verilen beraat ve istinaf ret kararlarının, yasal temyiz edilebilirlik sınırları nedeniyle incelenemediği belirtilirken; sanık müdafiinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz başvurusunun ise, ilk derece mahkemesinin beş yıl altı ay hapis cezası ve istinafın düzeltilerek onama kararı üzerine, meşru savunma veya haksız tahrik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddedilerek hükmün onandığı tespit edilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/2185 E.  ,  2025/8176 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1865 E., 2023/2232 K.
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında, Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararları ve istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık ... Hakkında, Katılan ...'a Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/329 Esas, 2023/49 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, katılan ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 58... . maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/1865 Esas, 2023/2232 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, hükümdeki hesap hataları düzeltilerek netice cezanın 2 yıl 42 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, aksinin kabulü halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız herhangi bir söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında, Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı
Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında, Katılan ...'a Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/1865 Esas, 2023/2232 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.11.2025 tarihinde karar verildi.