Hırsızlık suçundan mahkumiyetin istinafça onanması sonrası sanık müdafiinin temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından reddedilerek hükmün onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararını inceleyen yüksek mahkeme, sanık müdafiinin kararın eksik inceleme, usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın suça karışmadığı ve hakkında yeterli delil bulunmadığı yönündeki temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek, hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirmiş ve kararı onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16379 E.  ,  2025/20517 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1117 E., 2022/1640 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında ceza verilmesini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı kesin delil bulunmadığına, sanığın, markete dahi girmediği, çalındığı iddia edilen yağ tenekelerini de görmediğine, bunun aksini ispat eder bir delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.