Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik istinafın düzeltilerek reddi kararını temyizen inceleyerek, temyiz edilemeyenleri reddetmiş, diğerlerini onamıştır.
Özet: Bir sanık ve bir suça sürüklenen çocuğun, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılandığı davada, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek esastan reddi üzerine; suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın türü ve miktarı nedeniyle temyiz istemi kanunen mümkün görülmeyerek reddedilmiş, sanığın meşru savunma, öldürme kastı bulunmadığı, aşırı ceza tayini ve haksız tahrik indirimi yetersizliği iddialarına dayanan temyiz sebepleri ise Yargıtay tarafından yapılan incelemede, yargılama sürecinin usul ve yasaya uygun olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru belirlendiği ve haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu gerekçesiyle reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/7844 E.  ,  2025/8137 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1780 E., 2024/1956 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik suç vasfı yönünden aleyhe bulunmayan temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2024 tarihli ve 2023/398 Esas, 2024/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 29/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2024/1780 Esas, 2024/1956 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayininin eleştirilmesi, tekerrür yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, fazla ceza tayin edildiğine, tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2024/1780 Esas, 2024/1956 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2025 tarihinde karar verildi.