Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten öldürme ve teşebbüs suçlarında, bozma sonrası hükmedilen cezalardaki haksız tahrik ve ceza tayini hatalarını inceleyerek bozma kararı verdi.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında verilen kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkûmiyet hükümlerini, kasten öldürme suçunda haksız tahrik indirimi oranının tahrikin boyutuyla orantılı asgari düzey yerine makul oranda uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi ve kasten öldürmeye teşebbüs suçunda ise fiilin niteliği ve yaralanmanın düzeyi dikkate alındığında makul olandan daha yüksek ceza verilerek fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle, ilk derece mahkemesinin kararını bozmuştur.
1. Ceza Dairesi         2024/6372 E.  ,  2025/8131 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/427 E., 2024/187 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/903 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2022/8706 Esas, 2023/5643 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ve haksız tahrikin varlığı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2023/427 Esas, 2024/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b)Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, tahrik oluşturan eylemin isabetli belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Dosya içeriğinden; Sanık ile katılan ... arasında katılanın kendisine ait arazinin sınırına duvar örmek istemesi, sanığın ise aynı arazi içinde hayvan sulamakta kullandıkları kuyunun bulunması nedeniyle buna karşı çıkması yüzünden husumet oluştuğu, olay tarihinde katılan ... ve maktul ...'nin sınıra duvar ördüğü sırada taraflar arasında çıkan tartışma neticesinde sanığın tüfekle ateş ederek maktul ...'yi baş bölgesinden, katılan ...'i diz kapağı bölgesinden yaraladığı, maktulün aldığı yaralar neticesinde hayatını kaybettiği olayda; bozma sonrası dinlenen tanık beyanları ile dava konusu kuyu suyunun taraflarca hem hayvanları sulamak ve hem de içmek amacıyla kullanıldığı, sanığın kendisine ait olan kuyuda temiz su olmaması nedeni ile içme suyu amacıyla kullanılamayacağı, dava konusu kuyu suyu haricinde tarafların içme suyu için kullanabilecekleri başkaca su kaynağının bulunmadığına ilişkin kolluk tarafından düzenlenen 27.11.2023 tarihli araştırma tutanağı da dikkate alındığında; katılan ve maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari düzeyde bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde makul oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanığın ateşli silahla yaptığı atışla katılan ...'i basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve hayati tehlike oluşturmayacak biçimde yaraladığı olayda teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamada alt ve üst sınırlar arasında makule (orta) yakın bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin ''haksız tahrikin derecesine'' ve "sanık müdafinin teşebbüsün derecesine" yönelik temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2023/427 Esas, 2024/187 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2025 tarihinde karar verildi.