Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık müdafiinin haksız tahrik ve meşru savunma itirazlarını reddeden istinaf kararının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin suç vasfı, haksız tahrik ve meşru savunma iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiştir; yüksek mahkeme, yargılama sürecindeki usul ve kanun uygunluğuna, toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle gerekçeli kararda gösterilip tartışılan iddia ve savunmalara, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanmasına, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği ile hedef alınan vücut bölgesi nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiğine ve meşru savunma koşullarının oluşmadığına dikkat çekerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirmiş ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/111 E., 2024/2468 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/37 Esas, 2022/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2023/111 Esas, 2024/2468 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfına, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak belirlenen ceza miktarının fazla olduğuna ve meşru savunmaya ilişkindir.III. GEREKÇEMağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı halde sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükmün yeterli gerekçeyi ihtiva ettiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2023/111 Esas, 2024/2468 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.