Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda Bodrum Ağır Ceza Mahkemesince verilen hapis cezasının, istinaf ve temyiz başvurularının reddedilerek Yargıtayca onanması.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığa verilen 7 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarını içeren ilk derece mahkemesi hükmünün istinaf incelemesi sonucunda onanması üzerine, sanık müdafiinin suç vasfı, haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranı ve gönüllü vazgeçme koşullarına ilişkin temyiz itirazları; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru nitelendirildiği, tahrik indiriminin isabetli olduğu ve gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle oy birliğiyle reddedilerek istinaf mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmuş ve onanmıştır.
1. Ceza Dairesi         2024/7766 E.  ,  2025/7996 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2005 E., 2024/1934 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2023/986 Esas, 2024/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.07.2024 tarihli ve 2024/2005 Esas, 2024/1934 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının, katılanın gerekçeli karar başlığında sıfatının "katılan" yerine "müşteki" olarak yazılması eleştirilmek sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrik nedeni ile belirlenen indirim oranına ve gönüllü vazgeçmeye ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbenin şiddeti nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyuta göre belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdir ile zarar ve tehlikenin ağırlığına göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.07.2024 tarihli ve 2024/2005 Esas, 2024/1934 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.11.2025 tarihinde karar verildi.