Yargıtay, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı reddeden kararını, haksız tahrik ve teşebbüs derecesinin hatalı değerlendirilmesi nedeniyle bozarak yeniden yargılama için ilk derece mahkemesine göndermiştir.
Özet: Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan istinaf mahkemesince onanan cezası, temyiz incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararda teşebbüs nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi ve haksız tahrik indirimin asgari oranda uygulanması suretiyle fazla ceza hükmedilmesinin hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmuş, dava dosyasının yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/8012 E.  ,  2025/7970 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1758 E., 2024/1952 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/145 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2021/1758 Esas, 2024/1952 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık hakkında meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın katılana yönelik eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunduğu, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya kapsamına göre;
a. Sanığın suçta kullandığı av tüfeği ile birden fazla kez ateş etmek suretiyle katılanı hemopnömotoraksa neden olarak, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaraladığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul (orta) oranda bir ceza yerine yazılı şekilde asgari ile makul oran arasında cezaya hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
b. Olay öncesinde katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyutun yanında olay günü çıkan kavgada sanığın yaralandığı da dikkate alınarak, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul (orta) oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ile asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "haksız tahrikin ve teşebbüsün derecesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2021/1758 Esas, 2024/1952 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.11.2025 tarihinde karar verildi.