Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanıkların suç kastı, nitelendirme hatası ve ceza fazlalığına yönelik temyiz itirazlarını reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanıkların, suç kastı bulunmadığı, suç vasfının hatalı nitelendirildiği, verilen cezanın orantısız olduğu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığı yönündeki temyiz itirazları değerlendirilmiştir; yapılan inceleme neticesinde, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince verilen hükümlerde hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilemediğinden, sanıkların temyiz talepleri esastan reddedilerek hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararları onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17440 E.  ,  2025/20071 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1985 E., 2022/1436 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nın temyiz isteminin, suç kastının bulunmadığına, TCK'nın 145. maddesi hükmünün değerlendirilmediğine, suç vasfının nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ...'nın temyiz isteminin, verilen cezanın fazla olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Düziçi Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.