Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, zorunlu müdafiin duruşmada hazır bulunmaması nedeniyle savunma hakkı ihlali sebebiyle bozulması.
Özet: Yerel mahkemenin hırsızlık suçundan verdiği mahkûmiyet hükmü, sanığın Türk Ceza Kanununun 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle zorunlu müdafii eşliğinde savunma yapması gerektiği halde, 24.03.2025 tarihli duruşmada savunmasının bu usule uygun olarak alınmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı tespit edildiğinden bozulmuştur; zira bozma sonrası yapılan yargılamada, son duruşmada müdafi hazır bulunsa dahi, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddelerine aykırı davranılarak usul eksikliği giderilememiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/10471 E.  ,  2025/17335 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/246 E., 2025/342 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Dairemizin 07.10.2024 tarihli ve 2023/10405 E., 2024/13825 K. sayılı kararına uyularak yapılan yargılamada her ne kadar son duruşmada sanık müdafii hazır bulundurulmuş ve sanığa müdafii huzurunda mütalaaya karşı diyecekleri sorulmuş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığın 24.03.2025 tarihli oturumda savunmasının zorunlu müdafii ile birlikte alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.