3. Ceza Dairesinin, silahlı terör örgütü üyeliği davasında CMK 223/7 gereği reddedilen durumlarda hazine aleyhine vekalet ücreti takdir edilemeyeceğine dair içtihadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen davanın reddi kararının, beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararlarıyla kıyaslanamayacağını ve bu nedenle 5271 sayılı Kanunun 327. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesindeki hükümlerin, hazine aleyhine vekalet ücreti ödenmesini gerektirmediğini belirterek, istinaf mahkemesinin sanık lehine avukatlık ücreti takdir etmeme kararını hukuka uygun bulmuştur, zira yargılama giderlerinin yükletilmesine dair istisnai düzenlemeler davanın reddi kararlarına kıyasen uygulanamaz.
3. Ceza Dairesi         2025/8253 E.  ,  2025/29833 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ :Osmaniye 2.Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM :CMK 223/7 maddesi gereğince davanın reddine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik bulunduğu belirlenerek, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Yargılama giderleri 5271 sayılı Kanun'un 3 24... uncu maddeleri arasında düzenlenmiş olup, yargılama giderlerinin kapsamı 325 inci maddedeki düzenleme ile kural olarak, hakkında "cezaya veya güvenlik tedbirine" hükmolunması halinde sanığın yargılama giderlerinden sorumlu olacağı belirtilmiştir.
Anılan Kanunun “beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi halinde gider” başlıklı 327 nci maddesindeki düzenleme ise açıkca anlaşılacağı üzere, yalnızca "beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı" kararları verilmesi halinde yargılama giderlerinin kimden ve ne şekilde tahsil edileceği konusuna ilişkin istisnai bir hükümdür.
1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlık ücret tarifesinin hazırlanması” başlıklı 168/3 üncü maddesi ile bu maddeye uygun olarak düzenlenen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ceza davalarında ücret başlıklı 14 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” şeklindeki düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde; yargılama giderinin ne olduğunu, kime, hangi hallerde ve ne şekilde yükletileceğine ilişkin kuralın yanında düzenlenen istisnai hükümlerin kıyas yolu ile genişletilmesi mümkün değildir. 5271 sayılı Kanun'un 327 nci maddesi, başlığında hükmü, beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararlar yönünden istisnai olarak saymış ve sınırlamıştır. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca "Ret" kararı verilmesi halinde 327 nci maddesinin kıyas yolu ile uygulama olanağı da bulunmadığından, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi olanaklı olmadığından; bu itibarla sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Osmaniye 2.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.