Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, sanığın cezanın fazlalığına ilişkin temyizini reddederek onamıştır.
Özet: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararına karşı, sanığın "hakkında fazla ceza verildiği" iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, kanun yararına bozma üzerine yapılan yargılamanın, dosya içeriğinin ve gösterilen gerekçenin incelenmesi neticesinde değerlendirilmiş olup; ilk derece mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırı herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz nedenlerinin reddiyle, sanık hakkında tesis edilen mahkûmiyet hükmünün hukuka uygun bulunarak onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/14842 E.  ,  2025/17319 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/508 E., 2024/397 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kanun yararına bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "hakkında fazla ceza verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.