Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda bölge adliye ek kararını onarken, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarından temyiz istemini reddetti.
Özet: Sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yargılandığı davada, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden ek kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden yasal olarak temyiz edilemez olması, hırsızlık suçu yönünden ise bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmaması gerekçeleriyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin ek kararının onanmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/9852 E.  ,  2025/17288 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 30.12.2024
SAYISI : 2023/1718 E., 2024/2988 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
SUÇLARIN TARİHİ : 25.12.2022
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması
I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2024 tarihli ve 2023/1718 Esas, 2024/2988 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.12.2024 tarihli ve 2023/1718 Esas, 2024/2988 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.