Yargıtay 1. Ceza Dairesince, kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım etme suçlarından verilen hükümlerin, istinaf reddi sonrası yapılan temyiz başvurularının esastan reddedilerek onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, maktul ile sanık 1 arasında başlayan ve sanık 2nin müdahalesiyle ani olarak gelişen bıçaklama eylemi sonucunda sanık 1 hakkında kasten öldürme ve sanık 2 hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçlarından verilen cezaları onarken, sanıklar arasında önceden bir fikir birliği veya suç işleme kastı bulunmadığını, ancak yargılama sürecindeki usul ve esasların kanuna uygun olduğunu, toplanan delillerin yeterliliğini, suç vasfının ve ceza yaptırımının isabetli belirlendiğini, haksız tahrik ve takdiri indirimlerin gerekçelerinin yerinde olduğunu belirterek, eksik inceleme, iştirak iradesi eksikliği ve indirim oranlarına ilişkin tüm temyiz itirazlarını reddetmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/6676 E.  ,  2025/7869 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1523 E. 2024/1249 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
1.Sanık ... müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 18.08.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un(5271 sayılı Kanun) 266/1. fıkrası gereği, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yönünden inceleme yapılmamıştır.
2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
3.Sanık ... müdafi ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2023/402 Esas, 2024/321 Karar sayılı kararıyla;
1.Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,29/1,62,53. maddeleri uyarınca 14... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2.Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/1-2-c, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1523 Esas ve 2024/1249 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın iştirak iradesi ve suç işleme kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'un müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının isabetli olarak belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımın yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, diğer lehe hükümlerin sonuç ceza miktarı dikkate alındığında uygulanmasının yasal olarak mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Dosya kapsamı itibariyle sanık ...'un oğlu tanık ... ile maktul arasında olaydan önceki tarihlerde tartışma yaşandığı, maktulün olay günü telefonda bu mesele sebebiyle tanık ... ve sanık ... ile tartıştığı, alkollü olan maktulün gece saatlerinde sanık ...'un evinin önüne gelerek aşağı inmesini istediği, sanık ...'un evinin önüne gelen maktulle konuşmak ve uzaklaştırmak amacıyla aşağıya indiği, maktulle sanık ... arasında çıkan tartışma ve arbedede maktulün sanık ...'a bıçak çektiğini gören sanık ...'nin üzerinde bıçakla babası sanık ...'un yanına geldiği ve arbedeye dahil olarak maktulü bıçakladığı anlaşılan olayda; sanıklar arasında maktule yönelik öldürme veya yaralama eylemi gerçekleştirmek açısından önceye dayalı bir fikir birliği bulunmadığı, sanık ...'un sanık ... ve maktul arasında ani gelişen ve bir anda gerçekleşen bıçaklama eyleminde sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği ya da sanık ...'nin eylemi gerçekleştirdiği sırada suç işleme iradesini kuvvetlendirecek manevi bir desteğinin de bulunduğunun tespit edilemediği, olaydan sonra da yaralı olan maktule tampon yaparak kendi aracı ile hastaneye götürdüğü hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'un maktule yönelik eyleminin haksız
tahrik altında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında basit kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde kasten öldürmeye yardım etme suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
3.Maktul ve tanık ...'un olay tarihinde, gece geç saatlerde sanıkların ikamet ettiği eve alkollü vaziyette gittikleri, maktulün sanık ...'un oğlu tanık ... ile aralarındaki mevzu sebebiyle sanık ...'a yönelik tehdit ve hakaretlerde bulunarak aşağı inmesini istediği, sanık ...'un aşağı inmesi akabinde maktulün elinde bulunan bıçakla sanığa saldırmaya çalıştığı, sanık ... 'nin maktulün babasına bıçak ile saldırdığını görmesi üzerine araya girerek engellemeye çalıştığı esnada maktulün bıçakla sanık ...'nin göğüs bölgesine vurarak yaraladığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, maktulden sanıklara yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca sanıklar hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirimler yapılması yerine yazılı şekilde hükümler kurularak fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 18.08.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. fıkrası gereği, sanık müdafiinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Maktule Yönelik Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1523 Esas ve 2024/1249 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2025 tarihinde karar verildi.