Yargıtay 1. Ceza Dairesi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunda haksız tahrik, tasarlama ve ceza miktarı itirazlarını değerlendirerek hükmü onadı.
Özet: Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezasına çarptırılan sanık hakkındaki ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonrası onanmasının ardından yapılan temyiz başvurularında, Yargıtay; katılan vekilinin eksik ceza ve araştırma iddiaları ile sanık müdafiinin suç vasfının yanlışlığına yönelik itirazlarını değerlendirerek, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığını, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğini, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliliği ve yaralanmanın ağırlığı dikkate alındığında suç vasfının doğru belirlendiğini ve haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğunu belirtip, tüm temyiz taleplerini esastan reddederek hükmün hukuka uygun olduğuna karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1838 E., 2025/645 K.SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2024 tarihli ve 2024/435 Esas, 2024/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2024/1838 Esas, 2025/645 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike, tasarlamaya, eksik ceza tayinine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün hatalı olduğuna, haksız tahrik derecesine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan bölge, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı ve niteliği nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın buna göre belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2024/1838 Esas, 2025/645 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.