Danıştay, 2018 kurumlar vergisi ve geçici vergi cezalarına ilişkin istinaf reddi kararının, Anayasa Mahkemesi iptal kararı doğrultusunda temyiz edilemez olması nedeniyle temyiz istemini incelemeden reddetti.
Özet: Bir şirketin, vergi inceleme raporuna dayanarak resen tarh edilen kurumlar vergisi, geçici vergiler ve bunlara ilişkin kesilen vergi ziya cezalarının kaldırılması istemiyle açtığı davanın vergi mahkemesince kabul edilip, davalı idarenin istinaf başvurusunun bölge idare mahkemesince reddedilmesinin ardından, davalı idarenin bu ret kararını temyiz talebi, uyuşmazlığın zaten iki dereceli yargılama sürecinden geçmiş olması ve Anayasa Mahkemesinin temyiz kanun yolu için belirlenen parasal sınırı iptal eden kararı da nazara alınarak, kararın temyize tabi olmadığı gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/6212 Karar No : 2024/7913 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı-...VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... San. ve Tic. A.Ş.VEKİLLERİ : Av. ...-Av....İSTEMİN KONUSU : Davacı adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi ile 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergilerin ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziya cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu gerekçeli reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:İNCELEME VE GEREKÇE:2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir. Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunun gerekçeli reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.