7. Ceza Dairesi, kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçunda gümrük kaçağı sigara eylemine dair, tarım ve orman bakanlığının katılma ve temyiz yetkisini reddedip, sanıklar hakkındaki hükümlerdeki usuli hataları düzelterek onadı.
Özet: Bu karar, gümrük kaçağı sigara suçu nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmünü ele alarak, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığına hükmetmiştir. Sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararlarında ise takdiri indirim ve gün para cezası belirlemelerine ilişkin madde numaralarının eksik gösterilmesi gibi usulî hatalar Yargıtay tarafından yeniden yargılamayı gerektirmeksizin düzeltilmiş ve bu düzeltmelerle birlikte hükümler onanarak sanıkların eylemi gerçekleştirdiği ve yaptırımların doğru olduğu teyit edilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2024/2683 E.  ,  2025/15721 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/405 E., 2024/23 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi şikâyetçi ... vekili, katılan ... İdaresi vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî ret, kısmî onanma
Şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. madde ve fıkrasının, yine gün para cezası belirlenirken ve aynı Kanun'un 52/2. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1 ve 2) numaralı bentlerinin ikinci paragraflarında yer alan "62" ibaresinin çıkartılarak yerlerine "62/1" ibaresinin eklenmesi ile hükmün (1 ve 2) numaralı bentlerinin altıncı paragraflarında yer alan "52" ibarelerinin çıkarılarak yerine "52/2" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.