Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında sanık ikrarı ve sosyal medya delillerini esas alarak istinaf reddini onadı.
Özet: Sanığın "Cumhurbaşkanına hakaret" suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince reddedilmesinin ardından, temyiz incelemesinde, sanığın sosyal medya hesabının çalındığı iddialarının, sanığın soruşturma aşamasında hesabın kendisine ait olduğunu ve paylaşımları kendisinin yaptığını ikrar etmesi ile ekran görüntüleri ve raporlarla eyleminin sabit olması, cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasının hakaretlerin ağırlığı ve kastın yoğunluğu dikkate alınarak yerinde bulunması nedenleriyle, temyiz başvurusunun esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/6381 E.  ,  2026/517 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/515 E., 2022/732 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığıe, sanık müdafiinin, duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin sosyal medya hesabının çalındığına, buna yönelik savunmaları doğrultusunda araştırma yapılmadığına, hiçbir gerekçe sunulmadan ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşıldığına, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığa ait "Facebook" isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yapılan suça konu paylaşıma ilişkin ekran görüntüleri, araştırma ve tespit raporuna ve sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda hesabın kendisine ait olduğu ve paylaşımları kendisinin yaptığı şeklindeki ikrarına göre sanığın mahkumiyetine, hakaretlerin ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı nedeniyle cezada alt sınırdan uzaklaşılmasına, cezasının süresi gereği 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.