Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık suçu mahkumiyetinin onanması ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçunda temyiz talebinin reddi kararı.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz başvurusu, yasal düzenlemeler gereği temyiz edilemezlik kuralı uyarınca usulden reddedilirken; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafiinin, pişmanlık, etkin pişmanlık veya lehe hükümlerin uygulanması ile beraat gibi taleplerle yaptığı temyiz başvurusu, istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle esas yönünden reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/10593 E.  ,  2025/17225 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2532 E., 2025/1330 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 18.01.2025
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan
incelemede
Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.07.2025 tarihli ve 2025/2532 Esas, 2025/1330 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin; atılı suçu işlediği için pişman olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; şikâyetçinin zararının giderilmesine rağmen lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, tanık anlatımları incelendiğinde sanığın suça dâhil olmadığının anlaşılacağına, alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin yerinde olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.