Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen kararın sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle adil yargılanma hakkı ihlali gerekçesiyle bozma kararı verdi.
Özet: Temyiz incelemesine konu olan bir hırsızlık davasında, ilk derece mahkemesinin kararını istinaf eden sanığın müdafiine tebliğ edilen gerekçeli kararın, adil yargılanma hakkı ve Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihadı gereği sanığın kendisine tebliğ edilmediği tespit edilerek usulü bir eksiklik olduğu belirtilmiştir; bu nedenle, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, tebligat belgelerinin dosyaya eklenmesi ve sanığın temyiz hakkını kullanması durumunda ek tebliğname hazırlanması için dava dosyasının ilgili mahkemesine geri gönderilmesine hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/6941 E.  ,  2025/17201 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1312 E., 2021/883 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2020/1312 Esas, 2021/883 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü,
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli kararının İlk Derece Mahkemesi hükmünü istinaf eden inceleme dışı sanık ...'e tebliğ edilmediği, sanık ... müdafiine temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin temyiz yoluna başvurmadığı, Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanık ...'e de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanık ...'e tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (Öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) sanık ...'e tebliği ile, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.