Yargıtay, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkum sanığın, kendisine yapılan fiziki müdahale ve zamanaşımı iddialarını reddederek yerel mahkeme hükmünü oybirliğiyle onamıştır.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarını temyiz incelemesi sonucunda, sanığın masumiyet iddialarını, polis müdahalesi ve zamanaşımı taleplerini; tanık beyanları, CD incelemesi ve adli muayene raporu gibi delillerle çelişmesi ve yerel mahkemenin takdir yetkisini doğru kullanması nedeniyle reddederek, eylemlerin hukuka uygun biçimde sabit olduğu ve cezaların yasalara uygun uygulandığı gerekçesiyle, TCK 62, 50, 51 ile CMK 231. maddelerinin uygulanmamasının yerinde olduğunu belirterek yerel mahkeme hükümlerini oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2025/10706 E.  ,  2026/496 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/64 E. 2023/331 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işlemediğine, katılan polis memuru tarafından kendisine fiziki müdahalede bulunulduğuna, bu hususların değerlendirilmesi ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.
III. GEREKÇE
Sanığın savunmalarına, katılan ... ile tanıklar U.K., O.Y. ve G.G.'nin beyanlarına, 03.11.2014 tarihli CD inceleme tutanağı ile katılan hakkında alınan 25.10.2014 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilir niteliğindeki adli muayene raporuna göre, sanığın mahkumiyetine, suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62., 50, 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümlerde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.