Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararını dava zamanaşımı nedeniyle bozarak kamu davalarını düşürdü.
Özet: Sanık, inceleme dışı bir kişiyle birlikte katılana ait işyerine duvarı delerek girip çelik kasayı oksijen kaynağıyla kesmek suretiyle yüklü miktarda döviz ve Türk Lirası çalıp iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme eylemleri nedeniyle yerel mahkemece mahkûm edilmiş olup, Yargıtay, bu suçlar için belirlenen sekiz yıllık dava zamanaşımının mahkûmiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğunu saptayarak mahkûmiyet hükümlerini bozmuş ve sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine hükmetmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2014/98 E., 2016/427 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, belirlenemeyen saatte inceleme dışı sanık ... ile birlikte katılana ait işyerine duvarı delip girdikten sonra çelik kasayı oksijen kaynağı ile keserek kasa içerisinde bulunan 70.000 Euro, 40.000 USD, 6.880 İsveç Kronu ve 32.000 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 151/1 maddelerinde belirtilen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 14.06.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.