Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık müdafiinin yetersiz delil iddialı temyiz istemini reddederek ilk derece ve istinaf mahkemelerinin mahkûmiyet hükmünü onadı.
Özet: Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddiyle onanması üzerine, sanık müdafiinin yetersiz delil ve hatalı değerlendirme iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, sanığın değişik tarihlerde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satışı yaptığının sabit olduğu, ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinin suçun sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.
10. Ceza Dairesi         2025/1588 E.  ,  2025/12856 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3062 E., 2024/2279 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek resen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın değişik tarihlerde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklara uyuşturucu madde sattığı sabit olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin bu konudaki eleştirisi yerinde görülmemiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken olay sayısına göre alt sınırın üzerinde uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.12.2025 tarihinde karar verildi.