Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hırsız yakıştırmasıyla hakaret suçlamasıyla açılan davada verilen beraat kararını temyiz başvurusunu reddederek onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla beraat eden sanık hakkındaki kararın, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanmasının ardından, katılan vekilinin sanığa "hırsız" denilmesinin eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aştığı iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, ilk derece mahkemesinin beraat hükmünün hukuka uygun bulunması ve ileri sürülen temyiz sebeplerinin yerinde görülmemesi nedeniyle oy birliğiyle reddedilerek, sanığın beraat kararı kesinleşmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/15886 E.  ,  2026/413 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/252 E., 2023/12 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; katılana "hırsız" yakıştırması yapılarak somut fiil isnat edildiğine, paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aştığına, ifade özgürlüğünün AİHS'nin 10/2. maddesinde belirtilen amaçlarla sınırlandırılabileceğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.