Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan bölge adliye mahkemesince onanan hükme yönelik temyiz istemini esastan reddederek kararı onarken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda hüküm niteliği bulunmayan kararın temyiz başvurusunu usulden iade etmiştir.
Özet: İlgili yargı kararı, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle bu suçla ilgili temyiz talebini hüküm niteliği taşımayan kararın temyiz edilemezliği nedeniyle incelemeksizin iade ederken; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunu ise, sanık müdafiinin dosyada somut delil eksikliği, kamera kayıtlarının belirgin olmaması, inceleyen personelin uzmanlığının bulunmaması ve takdiri indirim yapılmaması gibi itirazlarını yerinde bulmayarak, bölge adliye mahkemesince verilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğunu tespit ederek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/9539 E.  ,  2025/17137 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2759 E., 2022/2483 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade,onama
I.Sanık Hakkında İş yeri Dokunulmazlığının ihlâli Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde
Sanık hakkında verilen'' İşyeri Dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılmış bir dava bulunmadığından bu suç ile ilgili soruşturma yapılmasının takdir ifası için Diyarbakır. C. Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesi uyarınca hüküm niteliği bulunmadığının anlaşılması karşısında, hüküm niteliği bulunmayan kararın temyiz kabiliyeti olmayacağından; bu nedenle, temyizi mümkün bulunmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE,
II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin'' dosyada mevcut soyut beyanlar dışında herhangi bir delil bulunmadığına, kamera kayıtlarında görüntüler belirgin olmayıp, söz konusu suçu işleyen şahıslar kesin olarak tespit edilemediğine, kamera kayıtlarını inceleyen personelin bu konuda herhangi bir eğitim almadığının, uzmanlığının bulunmadığının, bilirkişilik vasıflarına sahip olmadığının söz konusu tutanaklarda yer aldığına, salt soyut beyanlara dayanan ve her türlü şüpheden uzak kesin delillere dayandırılmadan verilmiş olan karar hukuka aykırı kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.