Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükmünü onarken, katılan vekilinin temyiz talebini esastan reddetti.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın beraatine hükmedilmesi üzerine, katılan vekilinin sanığın ifadelerinin suç teşkil ettiği ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle beraat kararının bozulması yönündeki temyiz istemi, yapılan incelemede beraat kararının hukuka uygun bulunması ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin yerinde görülmemesi nedeniyle esastan reddedilerek sanık hakkındaki beraat hükmü onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/9763 E.  ,  2026/362 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/139 E. , 2022/1264 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın ifadelerinin suçun unsurlarını oluşturduğunu ve paylaşımların ifade özgürlüğü hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek beraat kararının bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.