Yargıtay 9. Ceza Dairesi, bozma üzerine cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazlarını reddederek oy birliğiyle onamıştır.
Özet: Sanık hakkında bozma sonrası verilen cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin katılanın çelişkili beyanları ve delil yetersizliği iddialarıyla katılan vekilinin sanığın nitelikli cinsel saldırıdan cezalandırılması gerektiği yönündeki temyiz istemleri, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun yapıldığı, iddia ve savunmaların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/8 E., 2025/57 K. SUÇ : Cinsel saldırıHÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın suç işlemediğine, adli tıp raporunda sperm ve zorlama izine rastlanmadığına, katılanın çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte katılanın kendini kaybedecek kadar alkol almamasından dolayı kendisini savunabilecek durumda olduğuna, teşdit uygulanmasının, sanığın eyleminin sarkıntılık olarak değerlendirilmemesinin, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiğine, sanığın savunmalarının çelişkili olduğuna, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerektiğine, adli tıp raporunun dikkate alınmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.