Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan zorunlu müdafi eksikliğiyle savunma hakkı kısıtlanan sanıklar hakkındaki hükmü bozarken, konut dokunulmazlığı ihlali temyizini reddetti.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının bölge adliye mahkemesince onaylanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz istemleri yasal temyiz edilemezlik sınırları nedeniyle reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen hükümler, sanıkların zorunlu müdafi huzurunda savunmalarının alınmaması ve müdafii atandıktan sonra da savunmalarının yenilenmemesi suretiyle savunma haklarının kısıtlandığı tespit edildiğinden bozulmuş, dosya yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/981 E.  ,  2025/17063 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1618 E., 2019/2283 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 24.07.2017
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetlerine dair ilk derece mahkemesi kararlarının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2019/2283 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Dosyada sanığın suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığı, şüphe aşamasında kalan durumla ilgili sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı, tamamen soyut ifadelerle alt sınırdan uzaklaşıldığı, suçun ne zaman meydana geldiğinin tespit edilememiş olması nedeniyle TCK’nın 143. maddesinin uygulanamayacağı", sanık ...’ın temyiz isteminin "Görevlilerin, yazdıkları ifadeyi imzalaması hâlinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceğini söylemeleri nedeniyle tutanağı imzaladığı, suçu işlemediği, görüntülerdeki kişinin kendisi olup olmadığı konusunda teknik inceleme yapılması gerektiği, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca, daha sonra müdafii atanmış olmakla birlikte sanık ... ve ...'in zorunlu müdafi huzurunda savunmalarının alınması ve müdafii atandıktan sonra müdafiiler huzurunda savunmalarının yenilenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıklar ... ve ...'in savunma haklarının kısıtlanması ve bu durumun suçu birlikte işleyen diğer sanık ...'ın durumunu da etkileyecek nitelikte bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince bozma nedeni de dikkate alınarak dosyanın İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.