Yargıtay 2. Ceza Dairesinin Hırsızlık Suçunda Esastan ve İş Yeri Dokunulmazlığı İhlalinde CMK 286/2-a Gereği Temyiz İstemi Reddi ve Hükümlerin Onanması Kararı.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemi, hükmolunan cezanın miktarı nedeniyle temyiz edilemezlik gerekçesiyle reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin temyiz istemi ise sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen itirazları değerlendirilerek, istinaf mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararının esastan reddine dair hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilmiş ve böylece her iki suça dair bölge adliye mahkemesi kararları oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/9995 E.  ,  2025/17055 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2667 E., 2022/2029 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 23.01.2015
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin esastan reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama
06.12.2022 tarihli ek kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede,
I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.12.2022 tarihli ve 2022/2667 Esas, 2022/2029 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair, 06.12.2022 tarihli ve 2022/2667 Esas, 2022/2029 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE DAİR EK KARARIN ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanık hakkında bir teşhis işlemi bulunmadığı, sanığın tanığa yolunu kaybetmiş olması nedeniyle yol sorduğu, parmak izi çıkan ...’ın beyanının alınmadığı, sanığın GPS cihazını sökerek kaçtığı iddiasının .........'ın isnadı olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği", sanığın temyiz isteminin "Tanımadığı bir vatandaştan yol sorduğu, kararın geçmişine bakılarak verildiği, o gecenin hava raporları istenerek inceleme yapılabileceği, suçu işlemediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.