İş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında, başlangıç tarihi belirtmeme ve maluliyet kavramı kullanma hatası nedeniyle kararın düzeltilerek onanması.
Özet: İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebiyle açılan davada, davacının %51.0 sürekli iş göremezlik oranına sahip olduğu ilk derece mahkemesince belirlenmiş, davalı kurum vekilinin istinaf ve temyiz başvuruları reddedilmiştir; ancak yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesi kararındaki sürekli iş göremezliğin başlangıç tarihinin (13.01.2015) belirtilmemesi ve "maluliyet" yerine "sürekli iş göremezlik" ibaresinin kullanılması gerektiği yönündeki hataları yeniden yargılama yapılmaksızın düzelterek hükmü onamıştır.
10. Hukuk Dairesi         2025/9667 E.  ,  2025/13076 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/4532 E., 2025/990 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/145 E., 2024/468 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davacının davalıya ait iş yerinde çalışırken 25.07.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu uğradığı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumca iş kazası ve meslek hastalığı, malullük ve yaşlılık sigortasına ilişkin hükümler gereği meslekte kazanma gücü ve çalışma gücü kaybı tespitine göre iş kazası geçiren ve meslek hastalığına tutulan sigortalılar ile çalışma gücü kaybı olan sigortalılara gelir ve/veya aylık bağlanmakta olduğu, bahsi geçen tespit işlemlerinin Kurum Sağlık Kurullarınca yerine getirildiğini ve kurullarca alınan kararlara itiraz merciinin ise Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu olup kararların nihai ve tarafları bağlayıcı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının maluliyet oranının %51.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
İnceleme konusu dosyada; davacı sigortalı ... 'in geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiş, Mahkemece ATK 2. Üst Kurulunun raporu esas alınarak sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 51.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre davacının geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 13.01.2015 tarihinden itibaren % 51.0 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, sürekli iş göremezlik başlangıç tarihi belirtilmeksizin ve ayrıca uzun vadeli sigortalılık kolu ile alakalı olan maluliyet kavramının kullanılması usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) no.lu bendinin silinerek yerine, "Davacının sürekli iş göremezlik oranının 13.01.2015 tarihinden itibaren %51.0 olduğunun tespitine," ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.