Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret ve tehdit suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarını onarken, tehdit suçunda uzlaştırma değerlendirmesinin tekerrüre etkisine vurgu yaptı.
Özet: Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş olup, temyiz incelemesi sonucunda, tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz istemi reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararı onanırken; hakaret suçundan verilen hükme ilişkin sanığın suçu işlemediği yönündeki temyiz sebepleri reddedilmiş, ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesinin değerlendirmeleri, delil takdiri ve hukuki nitelemesinin yerinde olduğu kabul edilerek hüküm onanmış, ancak sanığın tekerrüre esas alınan tehdit ilamının uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle uyarlama yargılaması gerekip gerekmediğinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/13395 E.  ,  2026/188 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2294 E. 2022/2632 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi ve esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde;
Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; suçu işlemediğine, polislerin üzerine çok geldiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Savunma, katılanların beyanları, tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Tekerrüre esas alınan ilama konu, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle maddesinde tanımlanan tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında değerlendirilebileceği,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığı ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesinin, ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA
B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.