Hırsızlık suçundan mahkûmiyet sonrası eski hale getirme talebinin yetkisiz mahkemece reddedilmesi ve Yargıtayın aynı konuda önceden karar vermesi üzerine dosyanın incelenmeksizin iadesi.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm olan hükümlünün, tefhim edilen karara yönelik temyiz hakkını süresinde kullanmaması nedeniyle kesinleşen dosyasına ilişkin, yasa yolu ve merci bildirilmediği iddiasıyla eski hale getirme ve temyiz hakkının iadesi yönündeki ısrarlı talepleri, yerel mahkemece süresinde olmadığı gerekçesiyle birden çok kez reddedilmiş; bu ret kararlarından birinin Yargıtay tarafından onanmasına rağmen aynı gerekçelerle tekrarlanan talepler üzerine, eski hale getirme yetkisinin Yargıtaya ait olduğu ve aynı konuda Yargıtay tarafından daha önce kesin karar verildiği gerekçesiyle dosyanın incelenmeksizin iadesine hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/11947 E.  ,  2025/17050 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 27.06.2024
SAYISI : 2004/320 E., 2004/498 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2004/320 Esas, 2024/498 Karar sayılı Ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi, 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan ve sanığın 20.05.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2024 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2004 tarihli ve 2004/320 Esas, 2004/498 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, hükümlünün yüzüne tefhim edilen hükme yönelik 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen sürede temyiz yasa yoluna başvurmadığı ve dosyanın bu sebeple 25.04.2004 tarihinde kesinleştirildiği, hükümlünün yasa yolu ve merciinin bildirilmediği gerekçesiyle 13.06.2022 tarihinde, bulunduğu cezaevi aracılığı verdiği eski hâle getirme talepli temyiz dilekçesi üzerine mahkemesince 04.07.2022 tarihli ek karar ile temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, hükümlünün ek kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 30.10.2023 tarihli ve 2023/10661 Esas, 2023/6134 Karar sayılı ilâmı ile temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verildiği, bu kez hükümlünün mahkemesinden, aynı gerekçelerle, temyiz hakkının verilmesi yönündeki 20.05.2024 tarihli talebinin, mahkemenin 27.06.2024 tarihli ek karar ile talebinin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında aynı konuda daha önce Dairemizce verilen 30.10.2023 tarihli ve 2023/10661 Esas, 2023/6134 Karar sayılı ilâmı bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.