Yargıtay 2. Ceza Dairesinden iş yeri dokunulmazlığı ihlali mahkumiyetine yönelik temyiz taleplerinin, hukuken yok hükmünde kararlar dahil, incelenerek reddi ve hükmün onanması kararı.
Özet: Temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara ilişkin olarak, bir katılanın doğrudan zarar görmediği gerekçesiyle temyiz hakkının bulunmadığı, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrasında hakkında hukuken geçersiz sayılan bir karara karşı yapılan temyizin de mümkün olmadığı belirlenerek ilgili temyiz istemleri reddedilmiş; sanık ve katılan vekillerinin sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik diğer temyizleri ise dosyadaki deliller, gerekçe ve bozmaya uyulmasının yerinde olduğu anlaşıldığından esastan reddedilerek yerel mahkeme kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/12230 E.  ,  2025/17024 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/120 E., 2022/525 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Katılan ... vekilinin temyiz isteminin yapılan incelemesinde
Katılan ...'un iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, temyize hak ve yetkisi olmayan katılan ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin yapılan incelemesinde
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için Mahkemenin 16.04.2013 tarihli ve 2013/213 Esas, 2013/184 Karar sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı bozma sonrası katılmasına karar verilen Milli Eğitim Bakanlığının itiraz yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu, bu yol tüketilmeden Yargıtay bozma ilâmının yanlış yorumlanarak sanık hakkında yeniden hüküm kurulduğu, ancak verilen bu kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; katılan ... vekilinin hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
III- Sanık ... ve müdafii ile katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz istemlerinin incelemesinde
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.